नवोदित चेहऱ्यांच्या प्रेमकथा आणि यशाचे समीकरण

चित्रपटाच्या चंदेरी दुनियेत प्रेमकथा हा असा एक विषय आहे, ज्याला काळाचे बंधन नसते. एखाद्या भव्य प्रेमकाव्यावर आधारित चित्रपट साकारण्यासाठी पडद्यावर नेहमीच बड्या महानायकांची गरज भासते असे नाही, तर नवोदित कलाकारांच्या फ्रेश जोड्याही बॉक्स ऑफिसवर चमत्कार घडवू शकतात. गेल्या वर्षातील ‌‘सैयारा‌’ या चित्रपटाचे अभूतपूर्व यश हे याचेच जिवंत उदाहरण मानले पाहिजे. चित्रपटसृष्टीचा इतिहास चाळला तर आपल्या असे लक्षात येते की, नामचीन आणि प्रस्थापित कलाकारांना घेऊन रोमँटिक चित्रपट बनवण्याचे प्रमाण मोठे असले, तरी प्रेक्षकांच्या मनावर अधिराज्य गाजवण्यात नेहमीच नव्या दमाच्या अभिनेत्यांनी बाजी मारली आहे.- सोनम परब
प्रेम किंवा ज्याला आपण ‌‘लव्ह स्टोरी‌’ म्हणतो, तो विषय केवळ सामान्य आयुष्यातच नव्हे तर रुपेरी पडद्यावरही आकर्षणाचे आणि चर्चेचे केंद्रबिंदू ठरतो. या विषयाचे सर्वात मोठे वैशिष्ट्य म्हणजे यासाठी कोणत्याही सुपरस्टारच्या वलयाची गरज नसते. मोहित सूरी यांनी दिग्दर्शित केलेल्या ‌‘सैयारा‌’ चित्रपटाने तब्बल 570 कोटी रुपयांची कमाई करून एक नवा विक्रम प्रस्थापित केला. या चित्रपटानंतर मोहित सूरी हे रोमँटिक चित्रपटांचे नवे सूत्रधार म्हणून उदयाला आले आहेत. अहान पांडे आणि अनीत पड्डा यांसारख्या दोन अगदी कोऱ्या करकरीत चेहऱ्यांना घेऊन त्यांनी मिळवलेले यश कौतुकास्पद आहे. 2013 मध्ये आलेल्या ‌‘आशिकी-2‌’ पासून मोहित सूरी यांचा रोमँटिक चित्रपटांकडे पाहण्याचा दृष्टिकोन अधिक गंभीर झाला. त्यानंतर त्यांनी ‌‘एक व्हिलन‌’, ‌‘हमारी अधूरी कहानी‌’ आणि ‌‘हाफ गर्लफ्रेंड‌’ यांसारखे चित्रपट दिले, ज्यातून त्यांचा प्रेमकथांवरील हातखंडा दिसून आला. जरी ‌‘एक व्हिलन रिटर्न्स‌’ला म्हणावा तसा प्रतिसाद मिळाला नसला, तरी ‌‘सैयारा‌’ने पुन्हा एकदा हे सिद्ध केले की फ्रेश कास्टमध्ये मोठी ताकद असते.
यशराज फिल्म्सच्या सहकार्याने मोहित सूरी या वर्षाच्या मध्यापर्यंत त्यांच्या पुढील चित्रपटाचे काम सुरू करतील. त्यांचे असे मत आहे की, प्रेमकथा हा विषय त्यांना सुरुवातीपासूनच आकर्षित करत आला आहे आणि नवीन चेहऱ्यांसोबत अशी स्वप्निल दुनिया उभी करण्यात एक वेगळीच मजा असते. नवीन कलाकारांसाठी नेहमीच कोणत्या ना कोणत्या प्रेमकथांची निर्मिती सुरू असते. आगामी काळात ‌‘दो दीवाने शहर में‌’, ‌‘ओ रोमियो‌’, ‌‘एक दिन‌’ आणि ‌‘चांद मेरा दिल‌’ यांसारखे अनेक चित्रपट प्रदर्शनाच्या वाटेवर आहेत, ज्यातून अनेक नव्या जोड्या प्रेक्षकांच्या भेटीला येतील.
या संदर्भात ज्येष्ठ दिग्दर्शक राहुल रवल यांचे निरीक्षण अत्यंत मार्मिक आहे. त्यांनी कुमार गौरव आणि सनी देओल यांसारख्या तत्कालीन नवोदित कलाकारांना घेऊन ‌‘लव्ह स्टोरी‌’ आणि ‌‘बेताब‌’ सारखे सुपरहिट चित्रपट दिले होते. राहुल रवल यांच्या मते, अगदी नवीन कलाकारांना एका वेगळ्या प्रतिमेत प्रेक्षकांसमोर सादर करणे हे दिग्दर्शकासाठी मोठे आव्हान असते. यासाठी प्रचंड मेहनतीची गरज असते. कुमार गौरव यांच्याबद्दल खंत व्यक्त करताना ते म्हणतात की, ‌‘लव्ह स्टोरी‌’च्या प्रचंड यशानंतर त्यांना जी लोकप्रियता मिळायला हवी होती, ती टिकवता आली नाही. याउलट सनी देओलने मात्र स्वतःला सिनेसृष्टीत उत्तम रितीने प्रस्थापित केले. ‌‘बॉबी‌’, ‌’जुली‌’, ‌‘एक दुजे के लिए‌’, ‌‘मैने प्यार किया‌’, ‌‘इश्क-विश्क‌’ यांसारखे चित्रपट आजही नवीन कलाकारांच्या यशाची गाथा सांगतात.
राज कपूर यांनी ‌‘बॉबी‌’च्या माध्यमातून तरुण पिढीच्या प्रेमकथा यशस्वी करण्याची जी किल्ली दिली, ती आजही सिनेसृष्टीत वापरली जात आहे. दाक्षिणात्य सिनेसृष्टीतील दिग्गज दिग्दर्शक के. बालचंदर यांनीही 1981 मध्ये ‌‘मारो चरित्रा‌’च्या रिमेकमध्ये कमल हासन यांसारख्या नवोदित अभिनेत्याला संधी देऊन इतिहास घडवला होता. ‌‘मैने प्यार किया‌’ मधील सलमान खान आणि भाग्यश्र्ी यांची जोडी तर एक शिलालेखच ठरली आहे, मात्र त्या यशानंतर केवळ सलमान खानच यशाच्या शिखरावर पोहोचू शकला. जान्हवी कपूर आणि ईशान खट्टर यांच्या ‌‘धडक‌’ किंवा सुशांत सिंह राजपूत आणि सारा अली खान यांच्या ‌‘केदारनाथ‌’ चित्रपटानेही नवीन जोड्यांचे आकर्षण अधोरेखित केले, जरी या चित्रपटांना संमिश्र् यश मिळाले असले तरी.
आमिर खानने ‌‘कयामत से कयामत तक‌’ पासून सुरुवात केली आणि नंतर ‌‘लगान‌’ सारख्या चित्रपटांतून स्वतःतील कसदार अभिनेता सिद्ध केला. याउलट ‌‘आशिकी‌’ फेम राहुल राय सारखे कलाकार योग्य करिअर प्लॅनिंगअभावी मागे पडले. म्हणूनच जान्हवी, ईशान, अहान पांडे आणि अनीत पड्डा यांसारख्या आजच्या नवोदित कलाकारांनी आपल्या व्यावसायिक वाटचालीचे नियोजन अत्यंत विचारपूर्वक करणे आवश्यक आहे. प्रेक्षकांचे प्रेम मिळवणे जितके कठीण आहे, तितकेच ते टिकवून ठेवणे हे अधिक मोठे आव्हान असते.
आजच्या डिजिटल युगात प्रेमकथांचे स्वरूप झपाट्याने बदलत आहे. सामाजिक माध्यमे, ओटीटी व्यासपीठे आणि बदललेली प्रेक्षकांची अभिरुची यामुळे कथानक अधिक वास्तववादी आणि समकालीन होत आहे. त्यामुळे नवोदित कलाकारांना स्वतःची ओळख निर्माण करण्यासाठी केवळ देखणेपण किंवा ग्लॅमर पुरेसे राहत नाही, तर अभिनयातील प्रामाणिकपणा आणि व्यक्तिरेखेतील भावनिक खोली आवश्यक ठरते. प्रेक्षक आज केवळ स्वप्नवत प्रेमकथा पाहत नाहीत, तर त्या कथेत स्वतःचे प्रतिबिंब शोधतात. म्हणूनच नव्या पिढीतील कलाकारांनी भूमिका निवडताना काळाचा स्पंदनशील ठाव घेणे गरजेचे आहे.
चित्रपट निर्मितीच्या दृष्टीनेही प्रेमकथा हा तुलनेने सुरक्षित मानला जाणारा प्रकार असला, तरी त्यात नवनवीन प्रयोग करणे अत्यावश्यक झाले आहे. संगीत, पटकथा आणि संवाद यांचा प्रभावी संगम साधला गेला तर नवोदित चेहऱ्यांनाही प्रेक्षक डोक्यावर घेतात. अनेकदा मोठ्या बजेटपेक्षा प्रामाणिक सादरीकरण अधिक प्रभावी ठरते. दिग्दर्शकाची दृष्टी आणि कलाकारांची बांधिलकी यांचा मेळ साधला तर साधीशी कथा देखील हृदयाला भिडणारी ठरू शकते.
तथापि, एका यशस्वी चित्रपटानंतर पुढील पाऊल अधिक जबाबदारीने टाकणे आवश्यक असते. नव्या कलाकारांना पहिल्या यशामुळे मिळणारी लोकप्रियता ही क्षणभंगुर ठरू शकते, जर त्यांनी स्वतःच्या मर्यादा ओळखून त्यावर काम केले नाही तर. अभिनयातील सातत्य, योग्य मार्गदर्शन आणि स्वतःला सतत नव्याने घडवण्याची तयारी यामुळेच दीर्घकालीन स्थान मिळू शकते. अन्यथा, पहिल्या यशाची छाया पुढील प्रवासात अडथळा बनण्याची शक्यता नाकारता येत नाही.
अखेर, प्रेमकथा या प्रकाराचे यश हे केवळ दोन चेहऱ्यांच्या केमिस्ट्रीवर अवलंबून नसते, तर त्या कथेमागील भावविश्वावर आधारित असते. नवोदित कलाकारांना प्रेक्षकांची साथ लाभली तर तेही कालांतराने मोठी नावे बनू शकतात. मात्र त्यासाठी प्रतिभेबरोबर संयम, शिस्त आणि सातत्यपूर्ण प्रयत्नांची जोड आवश्यक आहे. चंदेरी दुनियेत चमकण्याची संधी अनेकांना मिळते, परंतु त्या प्रकाशात दीर्घकाळ टिकून राहणे हेच खरे यशाचे समीकरण ठरते.