कहाणी एका निसर्गवेड्याची

बेंगळुरू सारख्या शहरात आयटीसी इन्फोटेकसारख्या मोठ्या कंपनीत तब्बल एक दशक काम केल्यानंतर शिहाब कुन्हाहम्मद यांनी 2021 मध्ये आपल्या कॉर्पोरेट जीवनाला पूर्णविराम दिला. त्यांच्या या निर्णयामागे केवळ निसर्गाची ओढ नव्हती तर पर्यावरणाप्रती असलेली एक खोल बांधिलकी होती. केरळमधील आपल्या आजीसोबत बालपणी झाडे लावताना मिळालेले संस्कार त्यांना स्वस्थ बसू देत नव्हते.
नोकरीचा राजीनामा दिल्यानंतर शिहाब यांनी तामिळनाडूतील शूलगिरी येथील आपल्या शेतावर मुक्काम हलवला. त्यांनी केवळ स्वतःच्या जमिनीवरच लक्ष केंद्रित केले नाही तर नापीक आणि ओसाड जमिनींचे रूपांतर समृद्ध परिसंस्थेत करण्याचा ध्यास घेतला. शिहाब यांनी निसर्ग संवर्धनासाठी पर्माकल्चर आणि मियावाकी यांसारख्या प्रगत आणि घनदाट वृक्षारोपणाच्या पद्धतींचा वापर केला आहे.
त्यांच्या या प्रयत्नांमुळे आजपर्यंत सहा वेगवेगळ्या राज्यांमध्ये 1,000 हून अधिक अन्न जंगले आणि 100 हून अधिक सूक्ष्म जंगले साकारली आहेत. शिहाब यांनी आतापर्यंत एक लाखांहून अधिक वृक्षांची लागवड केली असून त्यात फळे, सुका मेवा आणि औषधी वनस्पतींच्या 1,000 हून अधिक प्रजातींचा समावेश आहे. आज शिहाब केवळ स्वतःच्या किलुक्का फार्म्सपुरते मर्यादित राहिलेले नाहीत. ते देशभर फिरून कार्यशाळा घेतात आणि जमीनमालकांना निसर्गपूरक शेतीसाठी मार्गदर्शन करतात. आयटी क्षेत्रातील करिअरपेक्षा जैवविविधतेचे रक्षण करणे हे अधिक समाधानकारक आणि शाश्वत असू शकते हे त्यांनी आपल्या कृतीतून सिद्ध केले आहे.